5 เรื่องที่ไม่ค วรพูดกับพ่อแม่ยามท่านยังมีชีวิ ตอยู่กับเรา

ทำให้พ่อแม่สบายใจ พูดอะไรให้พ่อแม่ สบายหู สิ่งที่ลูกกตัญญูควรทำ หากไม่อยากนึก เสียใจภายหลัง มี 5 เรื่องที่ไม่ควรพูดกับพ่อแม่ หากท่านยังมีชีวิตอยู่ พอเราโตขึ้นมาแล้ว หลายครั้งหลายคราว ที่นึก หงุดหงิดรำคาญพ่อแม่ จึงเผลอพูดจาไม่ดีกับท่านไป มีหลายครั้ง ที่เราพูดไปโดยไม่คิด ไปกระทบจิตใจพ่อแม่ ทำให้มีน้ำตา หลายๆเรื่องพอมาคิดดูแล้ว ก็อดเสียใจไม่ได้ เพราะฉะนั้นกับพ่อกับแม่ ลูกๆทั้งหลาย จงอย่ากล่าวโทษ ท่านใน 5 เรื่องนี้เลย อย่าโทษพ่อแม่ว่า ไร้ความสามารถ ไม่มีใครที่เก่งไปทุกเรื่อง และไม่มีใครที่ทำทุกเรื่องได้สมบูsณ์ พ่อแม่คือผู้ให้ชีวิต

ทุ่มเทเลี้ยงดูเรา จนเติบใหญ่ สิ่งนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย อย่าต่อว่าพ่อแม่ว่า “สู้พ่อแม่ของคนอื่นก็ไม่ได้” คำพูดนี้ เมื่อพูดออกไป ต่อให้ม้าฝีเท้าไว ก็วิ่งตามไปเก็บกลับคืนมาไม่ทัน แล้วมันจะกลายเป็น ตราบาป ในชีวิตคุณไปทั้งชีวิต ‘อย่าโทษพ่อแม่ว่า จู้จี้จุกจิก’ พ่อแม่เกิดมาก่อนเรา มีประสบการณ์มากกว่าเรา อย่าตะคอกท่าน เมื่อท่านจ้ำจี้จำไชให้กินข้าว ให้ใส่เสื้อผ้าหนาๆ ให้ใส่หมวกกันน็อก ให้กลับบ้านเร็ว ๆ ให้เก็บห้อง ให้ฯลฯ เพราะคนที่รักเรา จริงเท่านั้นที่ จะจู้จี้ในเรื่องนี้กับเรา พ่อแม่ไม่มีทางจู้จี้กับคนที่ไม่ใช่ ลูกหลานของท่านแน่นอน หรือคุณว่าไม่จริง

อย่าโทษ พ่อแม่ ที่ท่านบ่นว่า ที่พ่อแม่บ่นว่า ก็เพราะเราทำไม่ได้ดี ที่บ่นว่าไม่ใช่เพื่อตัวท่านเอง แต่เป็นเพราะ เพื่อเราไม่มีพ่อแม่คนไหนที่ไม่รักลูกของตนเอง ไม่มีพ่อแม่คนไหน ที่ไม่อยากให้ลูกเจริญก้าวหน้ากว่าตนเอง ไม่มีพ่อแม่คน ไหนที่ไม่อยากให้ลูกของตน เป็นอภิชาตบุตร ที่เก่งกล้าสามารถกว่าตนเอง อย่าโทษ พ่อแม่ ว่าชักช้า ยามพ่อแม่แก่เฒ่า อย่าด่าทอว่าท่านทำอะไรชักช้า หากเรายังไม่เคยเป็นพ่อแม่ เราไม่มีทางรู้เลยว่า คนเป็นพ่อแม่ต้องใช้ ความรัก ความอดทนมากเพียงใด ในการ สอนให้เราเดิน สอนให้เรากิน สอนให้เราอาบน้ำ สอนให้เราฯลฯ ยามที่ท่านหนุ่มสาว ท่านทุ่มกำลังแรงกาย เพื่อพวกเรา มาบัดนี้ร่างกายจึงทรุดโทรม หากวันหนึ่งพ่อแม่แก่ชราลง กำลังวังชาเริ่มเสื่อมถอย จงจำไว้ “เห็นพ่อแม่ในวันนี้ ดุจเห็นตนเองในวันข้างหน้า” เรื่องกตัญญู ต้องรีบลงมือทำ

อย่าโทษ พ่อแม่ ยามท่านป่วยไข้ ไม่ว่าพ่อแม่จะยุ่งเพียงไร จะดึกดื่นเพียงไหน จะฝนตกแดดออกปานใด พอเราเจ็บไข้ ท่านจะละทิ้งการงานในทันที ท่านจะพาเราไปหาหมอในทันที ท่านจะหาวิธีเยียวยา รักษาเรา ในทันทียามที่ท่านป่วยไข้ เราทำเหมือนที่ท่านทำให้เราได้มากน้อยเท่าไหร่ ? หรือว่าเพราะพ่อแม่เจ็บป่วยนานวัน จึงทำให้ลูกไม่กตัญญูดูแลหรือ ? หรือเราจะเป็นจำนวนคน ที่สังคมตราหน้าว่าเป็นลูกอกตัญญูเพิ่มขึ้น อีกคนหนึ่ง ยังไงก็ดูแลท่านดีๆนะครับ หากวันใดท่านจากเราไปแล้ว จะย้อนกลับมาดูแล ป้อนข้าวป้อนน้ำไม่ได้อีกแล้วนะ สิ่งที่ง่ายๆ ที่สุดควรพูดกับท่านด้วยถ้อยคำ ที่สบายหู แล้วท่านจะสบายใจ ยังไงซะ เราก็มีพ่อแม่แค่คนเดียวใช่ไหมล่ะครับ หากใครได้ทำผิดพลาดไปแล้ว ก็อย่าลืมขอขมาท่านใช้เวลาที่เหลืออยู่ทำให้ท่านได้ชื่นใจ และภูมิใจกับเรานะ ส่วนคนไหนที่พ่อแม่ไม่อยู่กับเราแล้ว ก็อย่าลืมทำบุ ญอุทิศให้ท่านด้วยนะครับ